مدیریت شهری مشهد

این چند روز که مشهد بودم حسابی به یک موضوع فکر کردم. به خود شهر مشهد! به اینکه چرا این مدلی شده؟! و اگر من در مشهد کاره ای بودم با شهر چه میکردم. مادرم با حرفهایم موافق نبود. یعنی میگفت از اول نباید این اتفاقات می افتاد اما حالا که شده نمیشود جلویش را گرفت. من می گویم این همه بازار و مجتمع های تجاری عین قارچ دور حرم دارند تکثیر می شوند، چرا باید این مدلی باشد. مشهد پایتخت مذهبی ایران است. نماد مشهد حرم ام رضا باید باشد اما شده الماس شرق! شده هتل قصر ! شده هتل الماس! شده هزاران مجتمع تجاری و تفرجگاه و موج های آبی و غیره! می گویم نباید زائر برای زیارت از هتلی که 6 خیابان با حرم فاصله دارد یک ساعت معطل شود. می گویم که دور تا دور حرم نباید شلوغی های بازار باشد. نباید تا یک قدمی حرم لباس زنانه باشد و زعفران و زرشک! نباید اینطوری باشد که زائر وقتی به قصد زیارت از هتل خارج می شود سه چهارم تایمِ زیارتش خواسته یا ناخواسته صرف خرید بشود.

یادم می آید وقتی می خواستیم به زیارت خانه خدا برویم اتوبوس های هتل ما را از خود هتل بدون معطلی به خانه ی خدا می بردند. نه ترافیکی ، نه توقفی ، نه خرید ناخواسته ای! به قصد زیارت می رفتیم و فقط زیارت نصیبمان می شد.

من اگر در مشهد در شهرداری اش یا هر جاییش که می شد از این جور کارها کرد بودم تمام بازارها و مجتمع های تجاری را از اطراف حرم جمع می کردم و می فرستادم اطراف شهر. جایی که مزاحم زوار نباشد. سد معبر نکنند. تمام مسیرهای اطراف حرم را ویژه زیارت می کردم. اتوبوس های هتل ها و تاکسی های رایگان حرم، و ورود ماشین های شخصی را ممنوع می کردم.

برای تاکسی های شهری ، پرداخت انلاین با نرخ های از پیش تعیین شده ، ایجاد می کردم تا تخلفات به حداقل برسد و باعث نشود که زوار به این باور برسند که مشهدی ها زوار را به اصطلاح خودشان می تیغند!

بنظرم مدیریت شهر مشهد خیلی خیلی بیش از این باید مورد توجه باشد چرا که از تمام کشورهای اسلامی مسافر دارد. ولی متاسفانه در این مدت یک هفته شاهد انواع تخلفات ، بی معرفتی ها و بی عدالتی ها بودم. بماند که مسافران عراقی و خلیجی را در بازار یک جوری بی رحمانه می دوشند که گاهی بعضی از خود مشهدی ها هم صدایشان در می اید.

برچسبها: تجربه شخصی, مدیریت شهری مشهد, سفر زیارتی, شهرداری مشهد, فریادرسی نیست