از اهواز قبل از حرکت من به خانواده اطمینان دادم که بجای حمل نقشه و پیدا کردن جاده ها از توی نقشه کشور من به راحتی با GPS شما رو به مقصد میرسونم. اونا هم با سابقه ی خوبی که من در استفاده از GPS داشتم اعتماد کردند و اهواز را به قصد کردستان یا علی گویان ترک کردیم. سرعت اینترنت ایرانسل هم در راه عالی بود و تا خروج از استان خوزستان که جاده ها را می شناختیم همه چیز عالی پیش رفت. اما ما مدام وارد جاده هایی میشدیم که اگرچه درست بود و ما را به مقصد نزدیک تر می کرد اما ناهموار و بعضا بشدت کم رفت و آمد بود. از روستاهای دور افتاده می گذشت و بعضی جاها پرنده هم پر نمیزد ولی خب یک حسن اساسی داشت و آن مناظری بود بکر و هوایی پاک و صاف و زیبا. تا اینکه یک جا اینترنت من قطع شد و ما به یک چند راهی رسیده بودیم و هیچکس نبود که بپرسیم حالا به کدام سمت باید برویم. چیزی به غروب آفتاب هم نمانده بود. یه راه را الله بختکی انتخاب کردیم و رفتیم. ... و رفتیم... و رفتیم... جاده خاکی ، کلوخ ، گرد و خاک ، واویلااااا... هر چی میزدم تو سر گوشی و نت وصل نمیشد. مامانم گفت گیر نکنیم وسط این برهوت !
داره شب میشه! و بابا گفت تو هم با این GPS ات!
منم که در اون لحظه مقصر شناخته شدم بودم و تو دلم می گفتم چه اشتباهی کردم مسئولیت راه رو بعهده گرفتم. به اینجاش فکر نکرده بودم دیگه...
همین طور که جلوتر میرفتیم یک وانت سفید را از دور دیدیم یه بوق زدیم که بایسته. بابا ازشون پرسید که میخوایم بریم سنندج از کجا باید بریم. اونم به زبان کردی یک چیزهایی گفت بعد دید خیلی متوجه نمیشیم گفت بیاید دنبالم و خلاصه تا رسیدن به جاده اصلی پشت وانتی حرکت می کردیم.
بعد که رسیدیم به جاده اصلی نت هم وصل شد من دوباره گفتم خب حالا از اینجا بریم. گفت نمیخواد دیگه پرسون پرسون و شهر به شهر بریم خیلی بهتره تا اینکه تو دهاتا آواره بشیم. GPS ات رو نخواستیم 
اما نتیجه گیری مهمش اینه که وقتی از GPS میخواید در سفر استفاده کنید ، نباید شهر مبدا و شهر مقصد رو انتخاب کنید،بلکه شهر به شهر با GPS پیش برید.
مواظب خودتون باشید خلاصه...
برچسب:
نویسنده: یگانه پارسامنش