نسل سوخته نسلیه که هنوز دلش هیچی نخواسته همه چیز در اختیارشه! هنوز بدنیا نیومده، وسایل رفاهش تا حداقل 5 سال آینده ش فکر شده و تهیه شده! بجای جقجقه تبلت دستش میدن! نسل سوخته نسلیه که خواهر برادراش تعدادشون از دو سه تا تجاوز نکرده و تجربه ی بازی های مخفی بعداز ظهر هایی رو که با خواب اجباری روبه رو بودن نداشته! نسل سوخته نسلیه که از ترس همسایه کناری و بالایی و پایینی جرات نداشته تو خونه یه مسیر طولانی رو با سرعت زیاد بدوه! نسل سوخته اونایی ان که بجای خاله بازی ، تیله بازی ، لی لی ، گرگم به هوا ، زو ، نقطه بازی ، اسم فامیل ، مار و پله ، راز جنگل ، 20 سوالی فقط تبلت دستشون گرفتن و یه گوشه ی اتاق _ کنار هم اما نه با هم _ بازی کردن!
نسل سوخته ما نیستیم که سیبیل آتشین برای هم می کشیدیم و توی حیاط با سرو صدای زیاد گل کوچیک و وسطی بازی کردیم! نسل سوخته ما نیستیم که جمعه ساعت 14:30 بعد از اخبار سراسری بالش میگذاشتیم روبروی تلویزیون و همگی با هم ادامه ی شوت سوباسا رو که از هفته پیش تو آسمون داشت برای خودش قِل می خورد، تماشا می کردیم.
نه، ما نسل سوخته نیستیم.ما نسل خاطره های خوبیم! نسل لذت بردن از هر چه داشتیم! نسل دلخوشی های بزرگ با داشته های کوچیک! نسل انگشترها و عینک های آب پاش ، نسل آب نبات های پستونکی ، نسل بستنی های زی زی گولو ، نسل بیسکویت های شکل دار ، نسل دفتر کاهی ، نسل کوکب خانم ، نسل دهقان فداکار... آره ! نسل دهقان فداکار...
من موافق نیستم! ما نسل سوخته نیستیم...
برچسب:
نویسنده: یگانه پارسامنش